10-12-2018
  Update tranfernieuws ...  
 
 
 
 

KFC Merelbeke is reeds twaalf wedstrijden aan een stuk ongeslagen en met de overwinning op het veld van Jong Lede, zondag jongstleden, kroonde het zichzelf nu ook tot herfstkampioen in derde amateur A. Weinigen zullen dit in hun stoutste voorspellingen durven dromen hebben, maar dat dit een prestatie is om "U" tegen te zeggen staat buiten kijf. Met deze herfsttitel koop je ook niks en hij heeft ook geen enkele waarde, maar het staat mooi op onze c.v. en is terug een mijlpaal in de geschiedenis van onze mooie voetbalclub.
We hoeven er niet meer aan te twijfelen dat KFC Merelbeke nu echt in bloedvorm is, want ook Jong Lede, het team met de zeer sterke en gevreesde thuisreputatie, moest op eigen terrein het onderspit delven. De thuisploeg kon in de eerste periode de schijn nog hoog houden, maar éénmaal de wedstrijd wat meer was gevorderd, was het vet van de soep en moest het de meerdere erkennen in hun geduldig bouwende tegenstander. De gevaarlijkste fase van de thuisploeg kwam er al vrij snel, toen Van Peteghem een goed gemeten voorzet richting tweede paal verstuurde, maar Meerschaut kwam te laat om zijn knikker goed achter de bal te krijgen. Ook de volgende mogelijkheid was nog voor Lede toen ex-Merelbekenaar Domien Schelstraete na hoekschop een kogel afvuurde, maar kapitein Bultheel had dit goed doorzien en voorkwam het gevaar op de doellijn. Het was diezelfde Bultheel die de eerste echte kans voor Merelbeke liet optekenen, toen hij diep door het centrum kon infiltreren, maar het daaropvolgende schot werd afgeblokt. Lede bleef goed in de organisatie voetballen en De Weirdt probeerde het dan maar van op afstand toen hij een ware pegel uit zijn rechter slof toverde, maar de bal likte de dwarsligger en weg was de Merelbeekse hoop. Beide teams gingen met de brilscore de rust in en daar waren ze bij de thuisploeg niet eens zo ontevreden mee. Na de pauze was het Merelbeke dat het heft in handen nam en Lede moest in de loopgraven tegen hun steeds feller aandringende bezoekers. Het was stoorzender Van Cauwenberghe die zijn directe tegenstander in de fout dwong en een gemeten assist verstuurde naar de mee opgerukte De Weirdt, die het leer keihard in de mand devieerde (0-1 '63). Lede probeerde wel nog aan te dringen maar het werd wel steeds duidelijker dat het door zijn beste krachten heen zat. Ook een opeenvolgende reeks goed getrapte hoekschoppen van Van Peteghem brachten geen zoden aan de dijk. De plaatselijk potjes begonnen zelfs over te koken en zo mocht De Landsheer zelfs vervroegd de douches opzoeken na een tweede geel. Het was Merelbeke dat de wedstrijd via een snelle counter helemaal besliste toen Manki Saidy de doorbraak forceerde en zo een assist panklaar legde voor Van Der Beke, die doelman Meulewaeter te grazen nam met een knap zwabberend afstandsschot (0-2 '78). Ook Mendoza pakte nog een tweede geel karton en zo kwam de overwinning van Merelbeke helemaal niet meer in gevaar. Scheidsrechter Huyghe vond het welletjes en kon de feestelijkheden van de kersverse herfstkampioen Merelbeke op gang fluiten...
Minder goed nieuws is de kwetsuur van de Merelbeekse sterkhouder Dean Van Den Winckel, die tijdens de wedstrijd zijn knie kwalijk verdraaide en waarschijnlijk een vrij ernstige kruisbandblessure opliep.
De redactie houdt u verder op de hoogte...

Volgende Zaterdag worden we verwacht op het veld van KSK Zwevezele, dé gedoodverfde titelkandidaat uit onze reeks. Benieuwd of KFC Merelbeke ook deze klip kan nemen, want dit zou toch wel een heel straffe prestatie zijn! We gaan er in ieder geval voor zorgen dat Merelbeke beroep kan doen op zijn twaalfde man... Allen daarheen!!!!!


 

 
04-12-2018
  Update tranfernieuws ...  
 
  KFC Merelbeke toont sterke wil om te winnen...
 
 

KFC Merelbeke ontving zondag jongstleden het team van FC Lebbeke dat bij de aanvang van deze competitie zijn titelambities amper onder stoelen of banken wist te steken. Feit is dat deze titelkandidaat met een -voor aanvang van de wedstrijd - achtste plaats in de rangschikking, voorlopig ver onder de verwachtingen presteerde en er dan ook op gebrand lag om het de competitieleider voor eigen volk knap lastig te maken. Merelbeke moest - mede geplaagd door een sterke tegenwind - aanvankelijk het onderspit delven,, maar knokte zich geleidelijk aan en vooral tijdens de tweede periode terug in de wedstrijd en stuurde de Denderaars uiteindelijk nog puntenloos huiswaarts.
Het was Merelbeke dat voor het eerste wapenfeit zorgde toen Saidy de assist verzorgde voor een grondscherend schot van De Weirdt, maar Van Der Taelen was bij de les en duwde het leer in hoekschop. Lebbeke reageerde via de counter waarna Van Damme gevaarlijk kon infilteren tot in de kleine rechthoek, maar hij kraakte zijn schot en De Volder mocht de steek oprapen. Merelbeke had het moeilijk om de bal in de ploeg te houden en ook de sterke wind was evenmin bondgenoot om counterpasses op de bestemming te laten aankomen. Van Cauwenberghe pakte voor Merelbeke uit met een dreigende voorzet die op een Lebbekse rug nog afweek en daardoor de aanstormende Saidy op het verkeerde been zette. Gestuntel in de anders zo goed presterende Merelbeekse defensie loodste Bogemans alleen op weg naar De Volder en hij knalde het vroege Sinterklaasgeschenk hard tegen de touwen (0-1 '31). Voor aanvang van de rust kon Lebbeke gerust nog de voorsprong verdubbeld hebben toen het de KFCM defensie nogmaals te grazen nam, maar gelukkig werd de reuzenkans door de bezoekers de nek omgewrongen. Merelbeke kwam met frisse moed terug uit de kleedkamer en toonde meteen zijn aanvallende intenties via een zeer dreigende voorzet van Elaut naar het adres van De Weirdt. Een ingestudeerde hoekschop van Elaut zou de ommekeer in de wedstrijd brengen toen Van Den Winckel, rand grote rechthoek, uitpakte met een vluchtschot en het leer zo overhoeks en keihard tegen de Lebbeekse netten knalde. Wederom een prachtgoal van de stoere verdediger (1-1 '61). Lebbeke dreigde eerst nog via een zeer gevaarlijke assist van De Pauw, waarbij Van Damme maar een teenlengte te kort kwam om te scoren, maar toen Van Cauwenberghe uitpakte met een wederom goed getrapte vrijschop, was het de zeer opvallende invaller Jordi Van Laere die de bal richting tweede paal devieerde en zo Thomas Zwart op weg zette om het leer met een kattenpoot tegen de netten te jagen (2-1 '85). Een luid gejuich en applaus steeg op uit de Tribunes, want Merelbeke toonde een enorme wilskracht en werd hiervoor beloond door de wedstrijd toch nog winnend af te sluiten. Hier en daar werd zelfs het woord "titelambities" reeds geopperd, maar laat ons eerst en vooral genieten van onze leidersplaats en de hoogconjuctuur waarin we ons voor het ogenblijk bevinden. Niets moet, maar alles kan. Laat ons dit motto in gedachten houden...


 

 
 
  Gemengde gevoelens na moeizame wedstrijd